emisja głosu

Dzieci lubią śpiewać, a my razem z nimi

Zbliżające się dwa święta: Dzień Matki i Dzień Dziecka chciałabym wykorzystać jako pretekst do refleksji dotyczącej tak ważnej kwestii jaką jest edukacja muzyczna dzieci. W ostatnich latach powstały moje dwie pozycje książkowe z których jedna będzie tematem dzisiejszego wpisu.


Dzieci lubią śpiewać, a my razem z nimi. Mały podręcznik metodyczny dla wychowawców i rodziców.

Do napisania niniejszego podręcznika skłoniły mnie moje długoletnie doświadczenia wokalistki, chórmistrzyni i pedagoga prowadzącego zajęcia muzyczne z  dziećmi i młodzieżą. Byłam także (w latach siedemdziesiątych ub. wieku) autorką i lektorką prowadzącą ogólnopolskie, muzyczne audycje radiowe dla klas III i IV, w Programie I-szym Polskiego Radia, pt.: „Uczymy się śpiewać“.  Nie bez znaczenia także były piękne lata wychowywania mojej córki Barbary – wokalistki, flecistki i pedagoga śpiewu oraz syna Szymona – organisty, wokalisty i nauczyciela w szkole baletowej. Nasza rodzina, także mój małżonek (skrzypek), śpiewała, słuchała z dziećmi wartościowej muzyki, a przede wszystkim rozmawialiśmy, opowiadaliśmy (czasami nawet wymyślając) różne historie i czytaliśmy na głos książki.

(więcej…)

In te, anima mea, tempora metior cz.1

„In te, anima mea, tempora metior.”       (W tobie, duszo moja, mierzę obszary czasu).[1]  (Św. Augustyn)[2]

             Przebiegi energetyczne i tempa czynnościowe organizmu człowieka, są jego subiektywnymi odczuciami. Znamy przekazy z achaiku, a nawet z naszej ery, kiedy to ludzie posługiwali się własnym tętnem dla określenia przebiegów czasowych, zamiast zegarka. Zacytowane w tytule artykułu zdanie wypowiedziane przez świętego Augustyna wskazuje na fakt, że już ludzie średniowiecza wyczuwali antynomię pomiędzy czasem mierzonym astronomicznie, dającym podstawę do konstrukcji zegara, a biciem serca człowieka.

            Ludzkość kuli ziemskiej jest wielomiliardowym zbiorowiskiem społeczności różniących się przede wszystkim kulturowo. W zakres szeroko pojętej kultury wchodzą takie treści jak: język, obyczaje, architektura, gospodarka i sztuki artystyczne. Do tych ostatnich należą: mowa i śpiew.

(więcej…)

ŚPIEWAJ TO BARDZO PROSTE CZ.5

ŚPIEWAJ !!! TO BARDZO PROSTE!

POD WARUNKIEM, ŻE WSZYSCY NAUCZYCIELE ŚPIEWU – ZARÓWNO SOLOWEGO JAK I ZESPOŁOWEGO – ZWRACAJĄ UWAGĘ NA WIZUALNE SYMPTOMY I TRUDNOŚCI TECHNIKI U KSZTAŁCONYCH PRZEZ SIEBIE ŚPIEWAKÓW.

Ważnym elementem pracy każdego pedagoga jest indywidualne podejście do każdego ucznia, wspólne odkrywanie wszystkich dobrych elementów techniki, wychwytywanie nawyków, które mogą przeszkadzać w rozwoju wokalnym, utrwalać błędy itp.

Indywidualne podejście do kształtowania technik wokalnych dotyczy zarówno pracy solowej, jak i zespołowej. Należy pamiętać , że ujednolicona technika śpiewania to nie to samo co utrata indywidualności. Zespolony chór to połączenie różnych osobowości i gatunków głosu ujednolicanych we wspólnej myśli techniczno-muzycznej. By osiągnąć taki efekt należy być uczulonym na każdego chórzystę indywidualnie oraz wprowadzić taki system pracy podczas prób, zarówno podczas rozśpiewania, jak i przygotowywania utworów, który zapewni ich świadomość zarówno techniczną jak i artystyczną.

ŚPIEWAJ TO BARDZO PROSTE CZ.4

ŚPIEWAJ !!! TO BARDZO PROSTE!

POD WARUNKIEM , ŻE WSZYSTKIE CZYNNOŚCI SKŁADAJĄCE SIĘ NA TECHNIKĘ WOKALNĄ BĘDĄ W SPOSÓB NIEWYMUSZONY I NATURALNY WSPÓŁPRACOWAĆ Z REZONATORAMI TWOJEGO APARATU GŁOSOWEGO

Sztuka śpiewana rezonacyjnego – nośnego, o możliwościach różnicowania barw – zależy od swobodnego operowania obu rezonatorów: dolnego – komory klatki piersiowej, górnego – nasady czyli głowy. Należy pamiętać o ważnej roli mięśni, które nie mogą być usztywnione tylko „przewodzić” drgania  rozprowadzać po całej powierzchni tych dwóch rezonatorów. Ważnym elementem jest także aparat wyprowadzenia, mowy, którego praca w odniesieniu do pracy języka, warg wpływa na rezonator głowy oraz filiację dźwięku.

Fala głosowa wypływająca z krtani przez otwarte gardło i ukierunkowana językiem trafia do jamy nosowej, zatok głowy gdzie jest wspomagana przez mięśnie głowy, szczególnie policzków, czoła, skroni napinających się na kościach jam, a w ostatnim etapie poprzez aparat mowy kształtowana jest w dźwięk (mowy, śpiewu).

ŚPIEWAJ TO BARDZO PROSTE CZ.3

ŚPIEWAJ !!! TO BARDZO PROSTE !

POD WARUNKIEM, ŻE ŚPIEW TWÓJ BĘDZIE JAK MOWA, A MOWA TWOJA JEST POPRAWNA

Śpiewaj tak jak mówisz – pod warunkiem, że nasza mowa jest barwna, że dbamy o prawidłową artykulację spółgłosek, kontrolujemy właściwe funkcjonowanie mięśni odpowiedzialnych za mowę: język, wargi, mimikę twarzy oraz pamiętamy by całe ciało i oddech z nami współpracowały w czynnościach mowy.

(więcej…)

ŚPIEWAJ! TO BARDZO PROSTE cz.2

ŚPIEWAJ !!! TO BARDZO PROSTE

POD WARUNKIEM, ŻE ODDECH WOKALNY BĘDZIE POGŁĘBIENIEM TEGO ODDECHU, KTÓRY NATURA DAŁA CI W CHWILI NARODZIN

O oddechu śpiewaczym decyduje mechanizm otwarcia gardła , emocjonalność oraz kondycja fizyczna całego ciała. Oddech jest ściśle związany ze stanami psychicznymi, osobowością człowieka, wielokrotnie nabytymi nawykami.

Należy doskonale zaznajomić się z anatomią ciała, jego muskulaturą, ponieważ w odniesieniu do ćwiczeń oddechowych ta świadomość jest niezbędna. W cykl: wdech-wydech, zaangażowane są grupy mięśni, których znajomość i wiedza o funkcyjności jest kluczową w kształtowaniu zarówno techniki oddechowej jak i otwarcia oraz wyprowadzenia głosowej fali.

Należy dbać o kondycję mięśniową całego ciała by zachowywać jego całkowitą sprawność.

ŚPIEWAJ! TO BARDZO PROSTE cz.1

ŚPIEWAJ! TO BARDZO PROSTE

POD WARUNKEM, ŻE ZACHOWASZ I WYKORZYSTASZ W ŚPIEWIE NATURALNE ODRUCHY I STANY: ODDYCHANIE, EMOCJONALNOŚĆ I FIZJOLOGICZNY RYTM

Z punktu widzenia fizjologii człowieka śpiewanie wpływa bardzo korzystnie na ogólne zdrowie, czyli na czynności decydujące o jego psychofizycznym rozwoju. Śpiewanie to czynność, a raczej wiele czynności, które jak tryby precyzyjnego zegara składają się na jedno działanie: efekt artystyczny, wokalno-muzyczny. (więcej…)